Reviews Judith Schilders Els Uitvaartzorg

Een heel groot compliment voor Els Uitvaartzorg met name voor Judith, zij heeft ons geweldig bijgestaan met het regelen van onze Oma haar uitvaart. Met veel betrokkenheid heeft Judith ons een fijn afscheid van onze Oma gegeven. Een bedrijf met oog voor detail. Een 10+ wat ons betreft.

Beste Judith,
Wij als gezin kijken heel tevreden terug op je hulp in het hele proces na overlijden tot en met de uitvaart van onze moeder. Je toewijding, alertheid en afstemming op de gewoontes in ons gezin gaven ons de steun die nodig was. Je wist precies waar we een zetje nodig hadden, een steuntje in de rug, een extra bevestiging of juist even wat humor. Heerlijk om in een zware tijd als deze complimenten te ontvangen van iemand die ze van harte uitdeelt. Eenieder kwam tot zijn recht, dat heb je knap gedaan. Dankjewel en fijn dat jullie binnen Els Uitvaartzorg juist de kwaliteiten hebben die zo ondersteunend zijn, met een stevige vriendelijkheid. Vorig jaar bij het overlijden van onze vader was Edith daar voor ons en ook zij sloot naadloos aan en kon ieder van ons recht doen. Nogmaals dank aan jullie beiden.
Gezin Koekkoek

Judith,
Mijn complimenten voor de manier waarop jij jouw vak uitoefent! Het was erg duidelijk met respect naar iedereen, maar vooral het menselijke ondersteunende vond ik mooi om te zien en te merken. Zoals even een hand op mijn schouder voordat je mijn stukje voorlas of het zorgen voor wat te eten en drinken voor de direct naasten. Zoiets is niet vanzelfsprekend. Bedankt daarvoor. Je kunt zien dat je het met passie doet!
W.

Judith,
The day after heb ik nog steeds een goed en fijn gevoel over het afscheid van Jo gisteren. Alles was piekfijn verzorgd. Ik begrijp nu dat het stijlvolle zit in de aandacht en zorg die jij en jouw collega’s besteden aan de details zoals voor ieder een klein pakje zakdoekjes, een flesje water, de kaarten samengebonden in een blauwe lint, de mooie doos met daarin de spullen. Dat voelt heel prettig! En zo staan wij zelf ook in het leven. Daardoor voelde ik me waarschijnlijk ook aangesproken toen ik de website van Els Uitvaartzorg bezocht. De prettige toon die uit de woorden en opmaak spreekt. Heel hartelijk dank nogmaals voor de fijne samenwerking in de afgelopen week!
Hartelijke groeten,
Jacqueline

Judith, bedankt voor je onuitputtelijke inzet. Het naast ons staan in ons verdriet. Het regelen van het mooie afscheid voor Jan. Wij zijn dankbaar dat je er voor ons was. Dankjewel!

Judith heeft mij perfect begeleid na het overlijden van mijn oma, van begin af aan voelde zij heel goed aan waar ze nodig was en wanneer er afstand gehouden kon worden. Hierdoor was er ruimte voor mijn eigen ideeën en voelde het erg vertrouwd wanneer we contact hadden. Ik heb het hele proces het gevoel gehad dat ze er alleen met belang voor mij was, en niet voor betrokken partijen. Alles wat transparant, waardoor er achteraf geen verassingen kwamen. Ik hoop het voorlopig niet nodig te hebben, maar mocht het wel zo zijn zou ik Judith weer bellen. Lieke

Judith, Wij willen je bedanken voor je zeer professionele, maar vooral fijne en hartelijke begeleiding bij het afscheid van pap. Het gestructureerd regelen van alle bijkomende zaken en ons daarmee ontlasten, suggesties geven over wat mogelijk is, maar zeker ook je luisterend oor, lieve woorden en attentheid. Mede hierdoor hebben we pap het afscheid kunnen geven, zoals we dat graag wilden doen. Dank hiervoor! Dennis & Ingrid

Beste Judith,
Iedereen was het erover eens dat we hem een mooi en gepast afscheid hebben gegeven. Het beste dat we hem hadden kunnen geven. En dat het zonder de locatie en het team – en een beetje ook de weergoden – niet zo fantastisch was geweest. En natuurlijk ook jouw team van mensen die gepaste terughoudendheid, dienstbaarheid en vrolijke momenten toonden. Zeker ook dank aan jou Judith, voor je ideeën en suggesties, je geduld en harde werken (tot laat in de avond) en voor je gevoel van orde tijdens de afscheidsdag, zonder dat het gehaast of gespannen overkomt. Je hebt niet alleen mijn vader, maar ook ons de gepaste rust gegeven. Familie Costenoble

Judith, Ik wil je hartstikke bedanken voor de goede zorgen en adviezen die wij van je gekregen hebben. Mijn moeder overleed in het zorghuis in Oirschot, maar wilde graag begraven worden in Zuid-Limburg, waar ze vandaan kwam. Ik vond het een vreemd idee om haar direct na haar overlijden naar Limburg te laten brengen. Gelukkig raadde een bekende ons aan om met jullie contact op te nemen. Daar ben ik heel blij om. Mam kon gewoon nog een paar dagen in het zorghuis worden opgebaard. Jij adviseerde ons om haar te laten balsemen. Wat ben ik blij dat we dat gedaan hebben. Ze lag er heel mooi bij in haar eigen bed. Net alsof ze sliep. We konden nu gewoon bij haar aan bed zitten tussen haar eigen spullen, in een oase van rust. Ook jouw zorg voor ons in die dagen heeft ons heel veel rust gegeven. Je hebt ons een mooi afscheid van mam gegeven. Dank je wel daarvoor.
Liefs, Marlène

Lieve Els.
Ik zeg lieve, maar we hebben elkaar nooit gezien. Maar toch is je naam de afgelopen dagen veelvuldig gevallen (bedoeld of onbedoeld door verspreking). Els ik ben zo blij en opgelucht dat ik een week geleden het belletje naar je gepleegd heb!
Het korte gesprek zorgde voor vertrouwen. Je koppelde Judith aan ons. En toen ik belde met Judith en zij op de hoogte was van de situatie wist ik dat het goed zat.
We hebben een heftige week gehad. Maar Judith heeft ons bij alles zo mooi en zo fijn ondersteund. Judith heeft een apart plekje gekregen bij ons allemaal. En ondanks dat dit haar en jullie werk is voelt dat toch anders. Els, Judith we zijn jullie zo dankbaar!
Helaas heb ik menig verlies geleden in het verleden. En dus ook menig vergelijkbare gebeurtenis ervaren. Maar de details de zorg die jullie ons uit handen hebben genomen is onvergetelijk. Ik kan nog uren door. Maar ik stop hier.
Dank Els. Dank Judith jullie zijn kanjers.
L.d.L.

Judith heeft voor ons al 2 keer een uitvaart verzorgd waar wij zeer tevreden over waren. Judith is een hele lieve en fijne vrouw. Niets is onmogelijk! Met veel passie en liefde voor haar vak. Het maakt niet uit waar je verzekerd bent, Judith neemt je alles uit handen.

Nicole Eijkemans

Wij kijken met grote dankbaarheid terug op het afscheid van ons pap dat dankzij Judith van Els Uitvaartzorg heel erg speciaal is geweest.
Het was voor ons een heel bijzonder en warm afscheid, precies zoals ons pap het vooraf met je had besproken en gewenst op de locatie die voor hem zoveel betekenis had.
In een periode waarin alles even stil lijkt te staan was jij voor ons een baken van structuur en vertrouwen, geen vraag was je te veel en geen detail te klein.
Je voorstellen, invullingen en uitvoeringen omtrent het gehele afscheid ervaren wij als zeer persoonlijk, betrokken en professioneel, jij zette de puntjes op de i.
Wij kijken met grote dankbaarheid hierop terug, het was precies zoals wij het voor ogen hadden en wellicht zelfs mooier dan dat.
Wat een waardevolle steun was jij voor ons in deze, jij maakt echt het verschil!
Heel veel dank hiervoor lieve Judith!

Familie Megens

Beste Judith,

Wij willen je bedanken voor het mooie afscheid dat we onze moeder hebben kunnen geven dankzij jouw hulp. Jouw meedenken, regelen, adviseren, je geduld en flexibiliteit maakten het een soepel, goed lopend proces in een toch best hectische week. Je bent een erg prettige en vriendelijke professional en hebt ons veel werk uit handen genomen. Je gaf ons alle ruimte om er een echt persoonlijk afscheid van te maken en dankzij jouw ervaring en deskundigheid werd het uiteindelijk ook precies zoals we bedacht hadden. Veel dank!

Familie van Bree

Judith,
Jij hebt er met jouw inzet, tips en adviezen echt alles aan gedaan om het afscheid van ons pap naar zijn en onze wensen vorm te geven. Dit was voor ons heel waardevol. Ontzettend veel dank daarvoor!!
Rob en Sandra

Na het overlijden van onze zoon Pepijn was alles voor ons één grote waas, een nachtmerrie waarin we nauwelijks helder konden nadenken. In die overweldigende tijd kwam Judith in ons leven - en zij kwam recht in ons hart binnen.
Met haar warmte, rust en oprechte betrokkenheid nam ze ons stap voor stap bij de hand. Ze nam alle tijd voor ons, legde nooit druk op beslissingen en voelde feilloos aan wat we nodig hadden. Dankzij haar liefdevolle begeleiding hebben wij Pepijn een waardig en persoonlijk afscheid kunnen geven. Iets wat zonder haar nooit op deze manier mogelijk was geweest.
Judith heeft een warm en oprecht hart en doet haar werk met zoveel liefde en compassie voor haar medemens. Voor ons is zij van onschatbare waarde geweest. We hopen dat de warme band die is ontstaan nog lang mag blijven bestaan.

Liefs Karin, Peter en Myrthe de Beer xx

Aandacht, warmte en menselijkheid op het moment dat alles wankelt. Na een intense en verwarrende periode van dertien dagen ziekbed; twaalf dagen ziekenhuis en op de dertiende dag direct door naar het hospice – overleed mijn lieve papa diezelfde avond om 21.00 uur. We waren moe, leeg en totaal overrompeld. En dan sta je ineens voor vragen waar je nooit echt op voorbereid bent: hoe neem je afscheid, wat moet je regelen, hoe werkt rouw eigenlijk?

Op advies van iemand met wie ik een intuïtief lijntje heb (en dat volg ik altijd) belde ik Els Uitvaartzorg. Ik kwam terecht bij Judith Schilders en vanaf het eerste moment voelde dat goed. Rustig. Menselijk. Duidelijk. Echt. Judith vroeg of we papa diezelfde nacht nog wilden laten ophalen, of dat hij mocht blijven liggen in zijn bed in het hospice. Dat laatste kon, en dat gaf ons zóveel rust. Geen haast. Geen kou. Gewoon nog even dichtbij.

Wat ik pas later hoorde, raakte me diep: Judith is de volgende ochtend zelf naar het hospice in Waalwijk gereden om mijn vader daar te begeleiden naar het mortuarium. De mensen daar zeiden dat dit niet vaak gebeurt. In alle hectiek denk je daar zelf niet over na, maar achteraf voelde het zo belangrijk. Hij was niet alleen. Voor mij zegt dat alles. Over aandacht. Over warmte. Over iemand die net dat beetje extra doet, zonder dat je erom hoeft te vragen.

Judith gaf ons alle ruimte voor onze eigen wensen, voelde feilloos aan wanneer ze moest meebewegen en wanneer ze juist de regie moest pakken. Dat was precies wat we nodig hadden. Ze heeft een warm plekje in mijn hart. Het afscheid in papa’s eigen rijbak met zijn paardje Mahrousja op de achtergrond was echt fantastisch.

Als podcastmaker had ik achteraf zo graag nog de stem van mijn vader gehad, of dit proces vastgelegd in een audiodocument. Ik was te laat. Maar wie weet mag ik dit ooit voor een ander doen, juist omdat ik nu weet hoe waardevol dit is. Dank je wel Judith. Dank je wel Els Uitvaartzorg. Voor de zachtheid. De aandacht. Je authenticiteit. Je warmte. Het was heel bijzonder.
Ankie van Steen

Judith, we willen je enorm graag bedanken voor je begeleiding. Wij wisten niet dat dit ook op deze manier kon gaan. We zijn zo blij met de keuzes die we hebben gemaakt en zijn je echt enorm dankbaar voor je steun, begeleiding en de coördinatie rondom het afscheid van onze moeder. Ik denk dat je je misschien niet eens kan voorstellen hoe fijn het is dat iemand zoveel tijd en energie besteedt om alles zo fijn mogelijk te maken op dat moment voor ons.
S.L.

Judith heeft ons in een ontzettend moeilijke week met zoveel zorg en warmte begeleid. Dankzij haar konden we voor ons pap een afscheid organiseren dat precies bij hem en bij ons paste: mooi, waardig en heel persoonlijk. Judith is een bijzonder en betrokken mens en is van grote waarde geweest in deze periode. Haar begeleiding helpt echt bij het verwerken van zo’n groot verlies. We gunnen iedereen die met zo’n verdrietige situatie te maken krijgt een Judith.
Familie de Brouwer

Judith, ik wil jou nogmaals bedanken. Je hebt ons echt enorm fijn begeleid naar vandaag, en jouw emoties tijdens het welkomstwoord gaven de tekst die je voorlas nog meer lading. Echt heel mooi. Dankzij jou werd alles een beetje draaglijker. Jij hebt echt je roeping gevonden. Vanuit mijn hart een oprechte dankjewel. Knuffel van mij ❤️
Geertje de Kroon-Schilders

Wij kijken met een enorm warm gevoel terug op de begeleiding van Judith van Els Uitvaartzorg bij het afscheid van onze vader. Op de avond van zijn overlijden sprak ik Judith voor het eerst. Binnen een half uur was ze al bij mijn vader. Vanaf dat eerste moment voelde het vertrouwd. In een moeilijke en emotionele periode heeft zij ons op een oprechte, eerlijke en respectvolle manier begeleid in de week naar het afscheid toe.

Onze dank is heel groot, Els uitvaartzorg, en dan met name Judith. Wat heeft zij ons fantastisch geholpen bij het plotselinge overlijden van onze vader. Betrokken, betrouwbaar, eerlijk en warm. Zij heeft ons in deze verdrietige dagen enorm gesteund, veel uit handen genomen en mede gezorgd voor een prachtige uitvaart.

Angela de Vroom

Het afscheid van John de Koning, jarenlang een vertrouwd en geliefd gezicht als rijschoolhouder in Middelbeers, is er één dat diep raakt. Een afscheid dat niet alleen spreekt over verlies, maar vooral over liefde, verbondenheid en de stille kracht van een man die, ondanks alles wat hij moest doorstaan, bleef genieten van het leven en van de mensen om hem heen.
John overleed in december 2024, op 64-jarige leeftijd, in het Radboud UMC in Nijmegen. Hij stierf aan de gevolgen van sclerodermie, een ingrijpende aandoening die zijn lichaam steeds verder beperkte. De naam van de ziekte betekent letterlijk ‘harde huid’, maar wie John kende, weet dat zijn hart zacht bleef. Zacht in zijn aandacht voor anderen, in zijn liefde voor zijn gezin en in zijn vermogen om, zelfs op moeilijke momenten, ruimte te maken voor een grap of een glimlach.
Zijn echtgenote Marianne en hun dochter Eline verwoordden Johns strijd en verlangen in een ontroerend gedicht op de rouwkaart. Het raakte velen recht in het hart. Woorden die je stil maken en die voelen als een inkijkje in zijn binnenwereld:

Opgesloten in mijn cocon
Gevangen onder mijn huid
Ik zoek een kier om te ontsnappen
Ik wou er zo graag uit

Het zijn woorden die laten voelen hoe John gevangen raakte in zijn eigen lichaam, terwijl zijn geest en zijn hart zo graag vrij wilden zijn. Vrij zijn van pijn. Vrij zijn van beperkingen. En misschien wel vooral: vrij zijn om weer onbelemmerd te leven, te bewegen en te genieten van alles wat zo vanzelfsprekend leek.
De dag van zijn afscheid was indrukwekkend en bijzonder. Collega’s van peloton 1.2 van het Opleidings- en Trainingscentrum Rijden van Defensie, waar John werkte als rijinstructeur, haalden hem samen met zijn gezin thuis op. Verschillende legervoertuigen vormden een stoet die niet alleen kracht uitstraalde, maar vooral verbondenheid. Het was een laatste reis, gedragen door respect, kameraadschap en een diepe genegenheid. Bij aankomst op de Natuurbegraafplaats stond een erehaag van collega’s klaar. Een stil, maar krachtig eerbetoon aan een man die onderdeel was van hun midden.
Tijdens het afscheid in de open lucht ging het nauwelijks over zijn ziekte, maar vooral over zijn leven. Een man die genoot van de kleine dingen zoals een wandeling door de natuur en de rust om zich heen, het genieten van kleine momenten en bovenal de tijd met zijn dierbaren. Zijn gezin, Marianne, hun kinderen en kleinkinderen waren zijn alles, zijn grootste trots. In hun nabijheid voelde hij zich compleet; zij gaven hem liefde, kracht, houvast en betekenis.
Johns flauwe, soms onverwachte humor leeft voort in talloze herinneringen. Een grap op het juiste moment, een twinkeling in zijn ogen. Hij bleef veerkrachtig, bleef meebewegen met wat het leven van hem vroeg en bleef oprecht geïnteresseerd in de mensen om hem heen. Die warmte en menselijkheid maakten hem tot de bijzondere man die hij was – iemand die je niet snel vergeet.
Aan het einde van de dienst namen de aanwezige militairen de houding aan en klonk het taptoesignaal. Een moment van verdere stilte, van kippenvel, van diepe emotie. Daarna werd John begeleid naar zijn laatste rustplaats op de Natuurbegraafplaats. Samen, stap voor stap, werd afscheid van hem genomen. Maar in de harten en herinneringen van velen blijft John dichtbij. Vrij nu. Zonder pijn. En voor altijd omringd door liefde.

Soms ontmoet je mensen die zó vol leven zijn, dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat hun verhaal ooit zou eindigen. Bram van Sprang was zo iemand. Veel te jong nog, 39 jaar, en toch kwam het moment dichterbij waarop zijn naasten afscheid van hem zouden moeten nemen. Een echtgenoot, vader, zoon, broer en vriend.
Omdat zijn overlijden verwacht werd, vroeg zijn echtgenote Sabine mij om langs te komen voor een laatstewensengesprek. Het werd een warm en open gesprek, alsof we elkaar al lang kenden. Niet lang daarna ontmoette ik het ‘B-Team’, zijn benaming voor de werkgroep: Sabine, zijn broer en enkele van zijn beste vrienden. Wat een bijzondere avond werd dat. Voor zijn overlijden waren zij al zo concreet bezig met wat komen zou, omdat hij dat belangrijk vond. Het voelde kwetsbaar, intens, maar vooral liefdevol. Met een lach én een traan bespraken we wat voor Bram belangrijk was.
Toen duidelijk werd dat zijn ziekte echt niet te overwinnen viel, bleef hij tot het allerlaatste moment alles geven om te blijven. Wat bleef hij positief. Maar uiteindelijk koos hij, in diezelfde geest van regie en autonomie die zijn leven kenmerkte, het moment waarop hij het leven losliet.
Die regie zag je overal in terug. Tot in de kleinste details had hij zijn afscheid voorbereid: de rouwkaart, het programmaboekje, het gedachtenisprentje en zelfs de giveaway. Alles had hij mede-ontworpen, zorgvuldig samengesteld en precies zo gemaakt dat het ‘van hem’ voelde.
Zijn afscheid vond plaats op een kasteel en eigenlijk kon dat niet anders. Want hij leefde voor theater maken, show maken en mensen raken. Hij was altijd een meester geweest in het creëren van een wereld waarin techniek, fantasie en verbeeldingskracht samensmolten tot een perfecte ervaring. In elk licht, in elke klank en in elke beweging zat zijn passie verborgen: de zoektocht naar de perfecte beleving.
Op de rouwkaart stond zijn wens: iedereen in wit of beige. En zo gebeurde het. Een zacht, sereen palet van mensen vulde Kasteel Maurick. De sprekers, door hemzelf gevraagd, raakten met hun woorden ieders hart. De rode draad was steeds dezelfde: hij had niet zomaar geleefd, hij had beleefd. En tussen verhalen en foto’s door klonk muziek die hij zelf uitgekozen had. Zijn eigen brief werd voorgelezen. Persoonlijk, liefdevol en precies zoals hij was.
Tijdens de dienst brak het zonlicht door het glas-in-loodraam en viel precies op zijn kist. Het was alsof het licht hem nog één keer wilde aanraken.
Na afloop vormde zich buiten een erehaag. Zijn broers en beste vrienden droegen hem, gevolgd door zijn gezin en familie, over de binnenplaats en de ophaalbrug van het kasteel naar de rouwauto. De klok van het kasteel klonk. Verder was het muisstil.
Eén ding werd afgesproken: we nemen geen afscheid. Want Bram blijft. In verhalen, in herinneringen, in ieders hart. Rouw is de achterkant van liefde en wat was hij geliefd.

Dit artikel is geschreven door uitvaartspecialiste Judith Schilders en gepubliceerd met toestemming van de naasten van Bram.

Sommige uitvaarten blijven je altijd bij. Niet alleen vanwege het verdriet, maar vooral vanwege de liefde die zo voelbaar aanwezig is. Het afscheid van Jop van Vechel was zo'n afscheid. Jop werd slechts zestien jaar. Een leeftijd waarop het leven nog openligt. Een leeftijd van dromen, vrienden, school en alles wat nog komen gaat. Juist daarom voelt het zo onnatuurlijk wanneer een leven dan stopt.
Ik ken Jop al sinds de lagere school. Hij zat bij onze dochter in de klas en zij spraken regelmatig af. Toen ik de afgelopen maanden zijn ouders mocht begeleiden richting dit afscheid, kwam alles bij elkaar. Mijn werk als uitvaartspecialiste en mijn herinneringen aan Jop van vroeger kwamen samen. Dat maakt een afscheid anders. Dichterbij.
Tijdens de voorbereiding vertelden Ad en Nancy over de afgelopen anderhalf jaar. Over de ziekte die langzaam steeds meer ruimte innam. Maar vooral over wat bleef. De liefde. De verbondenheid. Het gezin dat, ondanks alles, bleef zoeken naar mooie momenten en genieten van wat er wél was.
Het afscheid vond plaats in een grote tent op het weiland naast het huis. Op zijn witte kist lagen zijn foto, zijn pet en zijn kanjerketting, omringd door bloemen. Voor buitenstaanders misschien zomaar wat voorwerpen. Voor de mensen die van hem hielden een wereld van betekenis. En dan was er die geur. De geur van de Fata Morgana uit de Efteling. Jops favoriete geur. Zo'n detail lijkt misschien klein, maar hij was er ineens weer. Niet alleen in woorden, maar ook in iets wat iedereen direct met hem verbond. Juist die kleine, persoonlijke dingen maken voor mij een afscheid zo waardevol. Ze vertellen vaak meer over iemand dan duizend woorden ooit kunnen doen.
Wat me raakte bij zijn afscheid, was de manier waarop er werd teruggekeken op de afgelopen anderhalf jaar. Natuurlijk kwam de ziekte ter sprake. Die was er iedere dag. Maar in alle verhalen hoorde ik vooral hoeveel liefde er was. Hoe het gezin bleef kijken naar wat er nog wél kon. Hoe ze mooie herinneringen bleven maken. Hoe ze er, stap voor stap, samen doorheen gingen. Misschien is dat uiteindelijk ook wat blijft wanneer we afscheid moeten nemen. Niet de laatste dagen of de moeilijke momenten, maar de herinneringen die verweven zijn geraakt met ons eigen leven.
Tijdens een uitvaart hoor ik vaak dat mensen bang zijn iemand te vergeten. Maar een afscheid leert ons iets anders. Dat iemand voortleeft in kleine herinneringen. In verhalen die verteld blijven worden. In momenten waarop ineens aan hem wordt gedacht. In een geur. Een liedje. Een foto.
Jop laat veel verdriet achter. Maar ook heel veel liefde. En misschien is dat uiteindelijk wat een leven zichtbaar maakt: niet het aantal jaren dat iemand heeft gekregen, maar de plek die hij achterlaat in de harten van de mensen om hem heen. Die plek heeft Jop, zonder twijfel.
Voor mij blijft Jop ook een beetje die jongen van vroeger. De jongen die ik zag opgroeien tot de jonge man die hij werd. Dat ik Jop nu mocht begeleiden naar zijn laatste afscheid, maakte dat herinneringen van vroeger en het verdriet van nu ineens heel dicht bij elkaar kwamen.